MetamorphosesMachine readable text


Metamorphoses
By P. Ovidius Naso
Edited by: Hugo Magnus

Gotha (Germany) Friedr. Andr. Perthes 1892



Perseus Documents Collection Table of Contents



Book 2

Book 3

Book 4

Book 5

Book 6

Book 7

Book 8

Book 9

Book 10

Book 11

Book 12

Book 13

Book 14

Book 15


Funded by The Annenberg CPB/Project

Book 15

 

Aesculapius.




Pandite nunc, Musae, praesentia numina vatum
(scitis enim, nec vos fallit spatiosa vetustas,)
unde Coroniden circumflua Thybridis alti
[625] insula Romuleae sacris adiecerit urbis.


Dira lues quondam Latias vitiaverat auras,
pallidaque exsangui squalebant corpora morbo.
Funeribus fessi postquam mortalia cernunt
temptamenta nihil, nihil artes posse medentum,
[630] auxilium caeleste petunt mediamque tenentes
orbis humum Delphos adeunt, oracula Phoebi,
utque salutifera miseris succurrere rebus
sorte velit tantaeque urbis mala finiat, orant:
et locus et laurus et, quas habet ipse, pharetras
[635] intremuere simul, cortinaque reddidit imo
hanc adyto vocem pavefactaque pectora movit:


Quod petis hinc, propiore loco, Romane, petisses,
et pete nunc propiore loco! nec Apolline vobis,
qui minuat luctus, opus est, sed Apolline nato.
[640] Ite bonis avibus prolemque accersite nostram!


Iussa dei prudens postquam accepere senatus,
quam colat, explorant, iuvenis Phoebeius urbem,
quique petant ventis Epidauria litora mittunt.
Quae simul incurva missi tetigere carina,
[645] concilium Graiosque patres adiere, darentque,
oravere, deum, qui praesens funera gentis
finiat Ausoniae: certas ita dicere sortes.
Dissidet et variat sententia, parsque negandum
non putat auxilium, multi retinere suamque
[650] non emittere opem nec numina tradere suadent:
dum dubitant, seram pepulere crepuscula lucem,
umbraque telluris tenebras induxerat orbi,
cum deus in somnis opifer consistere visus
ante tuum, Romane, torum, sed qualis in aede
[655] esse solet, baculumque tenens agreste sinistra
caesariem longae dextra deducere barbae
et placido tales emittere pectore voces:


Pone metus! Veniam simulacraque nostra relinquam.
Hunc modo serpentem, baculum qui nexibus ambit,
[660] perspice et usque nota visu, ut cognoscere possis!
Vertar in hunc, sed maior ero tantusque videbor,
in quantum verti caelestia corpora debent.


Extemplo cum voce deus, cum voce deoque
somnus abit, somnique fugam lux alma secuta est.


[665] Postera sidereos aurora fugaverat ignes:
incerti, quid agant, proceres ad templa petiti
perveniunt operosa dei, quaque ipse morari
sede velit, signis caelestibus indicet, orant.
Vix bene desierant, cum cristis aureus altis
[670] in serpente deus praenuntia sibila misit
adventuque suo signumque arasque foresque
marmoreumque solum fastigiaque aurea movit
pectoribusque tenus media sublimis in aede
constitit atque oculos circumtulit igne micantes.
[675] Territa turba pavet. Cognovit numina castos
evinctus vitta crines albente sacerdos:
En deus est deus est! Animis linguisque favete,
quisquis ades! dixit. Sis, o pulcherrime, visus
utiliter populosque iuves tua sacra colentes !